پنج نمودار ناامید کننده از حرکت لاک پشتی بشر به سمت انرژی پاک

هزینه انرژی های تجدیدپذیر در حال کاهش است و نیروگاه های انرژی تجدیدپذیر در مقایسه با ۱۰ سال گذشته، چهار برابر الکتریسیته بیشتری تولید می کنند. در آغاز دهه ۲۰۱۰، خودروهای برقی به ندرت در خیابان ها یافت می شدند، ولی خودروسازان در سال جاری میلادی ۱٫۸ میلیون خودرو برقی فروخته اند.

خودروهای برقی و انرژی های تجدیدپذیر با وجود رشد سریع، نقش کمی در سیستم انرژی بین المللی و کاهش انتشار گازهای گلخانه ای داشته اند. تاکنون تقاضای انرژی برای فناوری های پاک تر افزایش داشته ولی تاثیر بزرگی بر زیرساخت های سوخت فسیلی نداشته است.

این موضوع مشکل بزرگی است. برای مقابله با تهدیدات تغییرات آب و هوایی که بشر را تهدید می کنند، باید با سرعت انتشار گازهای گلخانه ای را کاهش داد. برای دستیابی به این هدف باید در مدت زمان چند دهه تغییرات گسترده ای در نیروگاه های انرژی، کارخانجات و ناوگان حمل و نقل ایجاد شود.

بر اساس بررسی های آماری کمپانی نفت و گاز بریتانیایی BP، نرخ تولید برق از انرژی های تجدیدپذیر (به ویژه انرژی بادی و خورشیدی)، از ۵۵۰ تراوات ساعت در سال ۲۰۰۸، به ۲۵۰۰ تراوات ساعت در سال ۲۰۱۸ افزایش پیدا کرده است.

این رشد در بخش کلی انرژی ناچیز است و همانطور که در نمودار زیر ملاحظه می کنید، سهم کمی را به خود اختصاص داده است:

انرژی تجدیدپذیر

تولید برق از طریق انرژی های تجدیدپذیر (سبز)، در مقایسه با سوخت های فسیلی (نارنجی و قهوه ای) ناچیز بوده است.

تولید برق با رشد جمعیت، توسعه اقتصادی و بالا رفتن تقاضا برای انرژی، افزایش می یابد. نیروگاه های بادی و خورشیدی سطح جهان در حال تامین بخشی از این تقاضا هستند ولی کشورها همچنان به احداث نیروگاه های جدید زغال سنگ و گاز طبیعی ادامه می دهند.

مشکل دیگر این است که با توسعه سیستم های تولید برق، سهم دیگر منابع انرژی عاری از کربن مثل انرژی برق آبی (هیدرو الکتریک) روند صعودی نداشته و یا همانند انرژی هسته ای با کاهش همراه بوده است. در نتیجه سهم کلی منابع انرژی عاری از کربن در یک دهه گذشته رشد بسیار کمی داشته و از ۳۲ درصد به ۳۵ درصد رسیده است.

سهم ناچیز منابع انرژی عاری از کربن (هسته ای، برق آبی و تجدیدپذیر) در مقایسه با سوخت های فسیلی.

چنین روندی در بخش خودروهای برقی نیز به چشم می خورد؛ با این تفاوت که سهم آن ها از انرژی های تجدیدپذیر نیز کمتر بوده است. خودروهای برقی نسبت به آغاز دهه ۲۰۱۰، فروش خوبی را در بازارهای اصلی سراسر دنیا تجربه می کنند.

فروش بالای خودروهای برقی و هیبریدی در برابر سلطه خودروهای بنزینی تاثیر کمی داشته.

ولی با این وجود، سهم آنها از آمار فروش کلی خودروها در سال گذشته (بیش از ۸۰ میلیون) بسیار ناچیز است:

فروش بالای خودروهای برقی و هیبریدی در مقایسه با فروش سرسام آور خودروهای درون سوز اصلا به چشم نمی آید.

بسیاری از تحلیلگران بازار خودرو معتقدند با ارزان شدن چشمگیر باتری ها، اتومبیل های برقی سرانجام بازار را به دست خواهند گرفت. البته در مورد زمان ارزان شدن باتری ها، که حدود یک سوم هزینه خودرو برقی را به خود اختصاص می دهند، اختلاف نظر گسترده وجود دارد.

حتی با ارزان شدن باتری ها نیز چندین دهه دیگر زمان لازم است تا این خودروها به خیابان های تمام کشورها راه یابند. البته باید این مورد را هم در نظر داشت که خودروها و کامیون ها تنها بخش کوچکی از سیستم حمل و نقل را به خود اختصاص می دهند.

تا پایان قرن، ظرفیت سیستم تولید برق جهان احتمالا برای پاسخگویی به رشد جمعیت، افزایش استانداردهای زندگی و «برقی شدن» قسمت های بزرگ اقتصاد، باید پنج برابر بیشتر شود. به این موارد باید رشد خودروها و اجاق های برقی و همچنین سیستم های گرمایشی ساختمان ها را نیز اضافه کرد.

برای احداث سیستم تولید برقی که بتواند به سرعت میزان افزایش دمای زمین را زیر ۲ درجه سانتی گراد نگه دارد، نرخ سالانه بهره وری از انرژی های پاک باید تا سال ۲۰۴۰ پنج برابر شود.

ظرفیت برق عاری از کربن مورد نیاز برای نگه داشتن افزایش دمای زمین زیر ۲ درجه سانتی گراد.

اگر بشر با نرخ میانگین بهره وری از انرژی های پاک در پنج سال گذشته پیش برود، احداث چنین سیستمی ۳۶۰ سال زمان می برد. حتی اگر با سریع ترین نرخ در پنج سال گذشته پیش برویم ۲۶۰ سال ساخت این سیستم طول می کشد.